AB'ye neden giremiyoruz?

Ya kürşat bazı tespitlerin güzel nedir onlar:
"Dünya, otoriteyi hiyerarşik bir yapı içinde paylaşan ve tam da bu paylaşma sayesinde sistemi meşru kılan bir yeni denge durumuna doğru gitmekte "
"Eğer yalnız kalırsa dünyanın şekillenmesine yapabileceği etki neredeyse sıfırlanır" bak şimdi kardeşim iyi diyosun güzel diyosunda Türkiye'nin kendisinin başında bulunduğu ne bilim bir Türk devletleri birliği veya başka bir birlik oluşturamaz mı? Biz bu kuruma 31 Temmuz 1959'da başvurdu şimdi hangi yıldayız kardeşim 2010 yani tam tam 50 yıl 7 aydır biz bu kuruma girmeye çalışyoruz ve sürekli çocukla oynar gibi AB bizle oynuyor, öte yandan bakıyorsun Kıbrıs Rum Kesim 4 Temmuz 1990'da başvurup 1 Mayıs 2004'te yılında başvuruyor, bu ne perhiz bu ne lahana turşusu diyesi geliyor insanın. Arkadaşlar bu adamların asıl amaçalarını görmek için aham şaham bir siyaset bilmek gerekemiyor lütfen....
Bir de kürşat yalnızsam düzelt; sen özelleştirme tartışmalarında devlet kurumlarının hep yabancılara satılamasına karşıydın e şimdi diyorsunki AB'ye girersek: "Türkiye’yi en ileri bilimsel ve teknolojik arayışlara kenarından da olsa tutunmasını sağlayacaktır" bunlar olacak diyorsun pardon ama nasıl olcak sanıyorsun AB zamanında Osmanlı'ya Düyun-u Umumiye ye benzer bir kurum kurup bize birşeyler kazandırmak adı altında olan kurumları kendi şirketlerine özelleştirmeyeceğini nasıl bilirsin ( tabi buda ayrı bir tartışma konusu...)

Bu kadar genç nüfus ve toplam nüfus varken Türkiye'de AB'ye girmek çok zor

Bu hoşa gitme, sevme meselesini hala anlamış değilim. AB bizi istemiyor, bizi sevmiyor gibi tavırlar hiç operasyonel değil. Bazı siyasetçiler vardır, bugün söverler yarın söylediklerini yalarlar..bu karşılıklı çıkar meselesi, uluslararası meseleler devletlerin kendi çıkarlarıyla yönetilir. Eğer Türkiye ekonomik ve siyasi olarak kendini bir üst seviyeye getirmeyi başarabilirse, AB'nin çıkarları bence bizim birliğe üye olmamızdan geçecektir, yarın onlar isteyecekler gelin diye. Belki de biz gerek görmeyeceğiz girmeyi. Ancak AB kaçınılmaz ve olmazsa olmaz çözüm değildir Türkiye için, ancak bu ülkelerin seviyesine gelebilmek adına(ekonomik, demokrasi, teknoloji, insan hakları) AB kriterlerini uygulamanın hiçbir zararı yok bu ülkeye. Diğer yandan zaten Rusya, İran, Hindistan, Çin, Orta Doğu ve Orta Asya ülkeleri ile olan ilişkiler tarihte hiç olmadığı kadar iyi durumda. Avrasya Birliği daha mantıklı geliyor bana, ancak bu birlik resmi olmaktan öte bir ticaret ve ortak çalışma grubu babında olur diye düşünüyorum. Şunu da unutmamak lazım: AB bizi çok sevmiyorsa, sanki Ruslar ve diğer Türki devletler kara kaşımıza kara gözümüze mi hayranlar..hepsi, de kendi çıkarını düşünüyor, zaten öyle de olması gerekir. En basitinden Azerbaycan örneğine bakın, küçük bir anlaşmazlıkta bayraklarımızı indiriyorlar..Anlatmak istediğim; her ülke fırsat kolluyor ve ilk planda kendi çıkarlarını korumaya uğraşıyor. Bu nedenle başkalarının çıkarlarıyla kendi çıkarlarımızı örtüştürmek adına hem ekonomi hem de demokrasi adına ne kadar hızlı yol alırsak o kadar tercih edilir bir önemde ülke haline geliriz.

ya joseph haklısın küresel ilişkilerde çıkarlarına göre hareket etcek ama şöle bişi var bende yazdım oraya bu adamlar 50 yıldır ne diye bekletiyolar bizi? açıklasana
Ayrıca sana bir örnek vereyim o bize geliştirmek uğruna şart koştukları olaylardan biri; Atatürk Havalimanında bir vatadaşımızın arabasına ceza kesilmiş neden plakasında kırmızı renkte üzerende ayyıldız bayrağımız var diye neden çünkü AB uyum sürecinde böyle bir olay varmış milliyetçiliği ortaya çıkarmıyacakmışız.. ya kardeşim adamlar bizi oyalamak için saçma sapan şeylerle uğraşıyor bizde hala girmek için sürtünüyoruz şimdi diyeceksiniz bu her AB ülkesinde var, onu yazmadan önce acaba ne zamandan beri var bu uygulama? sonuç olarak AB'ye karşıyım çünkü biz hiçbir zaman asla (ciddi manada bakarsınız göstermelik üye oluruz) o grubun içinde yer almicaz bence...

Adamlar kırk dereden su getiriyorlar almamak için. Yasin dediğini gayet iyi anlıyorum, Kosta Rika örneği güzeldi..yıllarca üzerimizde plan yaptıkları doğru, Osmanlı'nın hakimiyetinde yaşamak koydu bunlara. Ancak benim anlatmak istediğim şu; tamam adamlar sevmiyorlar, ya da nefret ediyorlar. Ama birgün mesele öyle bir noktaya gelir ki, onlar peşimizde koşar..Nüfusları git gide eriyor, dünyaya bakış açıları ise gün geçtikçe çaresizleşiyor, dünya üzerindeki hiçbir çözüme katkıda bulunamıyorlar. Şu an ki Türkiye Cumhuriyetinin dış politikasının onda birini yapacak ufukları yok adamların, belki ekonomik güçleri var ama Orta Asya dan Orta Doğuya sözü dinlenilen bir ülke yok AB içinde. Bu yüzden diyorum ki, ABD ve Rusya'nın büyüklüğü içinde kaybolmaktansa bölgede gittikçe büyüyen bir Türkiyeye muhtaç olacaklar, hem vizyon açısından hem de misyonlarını gerçekleştirebilmek adına. Ancak o seviyeye gelindiğinde Türkiye AB nin yükünü taşımayı kabul eder mi bu tartışılması gereken nokta.

Burakcım bu arada Turancılık güzel bir hayaldi. Ama malesef o dönem geçti, zamanında eğer Türkiye gözünü açık tutabilse ve adam gibi liderleri olsaydı 20 yıl önce bu iş biterdi ve dünyaya çoktan meydan okumuş olurduk. Ancak bugün Orta Asya devletleri çok büyüdüler, özellikle ekonomik olarak, dahası bizde olmayan birşey var onlarda: petrol. Şu an adamların burnu havada, Azerbaycan gibi iki karışlık ülke bile elindeki petrol kozunu babası saydığı Türkiyeye karşı kullanmaktan çekinmiyor, bilmem anlatabildimmi ?

Bakınız 50 yıldır AB kapısındayız ve kapısında olmaya devam edeceğiz.Yani AB ye girmeyi unutalım.Zaten şu anda ve son küresel ekonomik krizden sonra mali açıdan birçok AB ülkesini yakaladık.Şuanda birlikteki bir çok ülke ekonomik krizle boğuşmakta Yunanistan ve Portekiz gibi.Adamlar bas bas bağırıyor yardım edin diye ama diğer AB ülkeleri hiç bir katkıda bulunmuyor.Bizimkilerin düşüncesi şu: yaw AB ye girecez iş kalırsak maaş bağlayacaklar istediğimiz ülkeye vizesiz gidecez, ver elini PAris filan.Boşuna hayal kurmayalım.AB den şu şekilde yararlanabiliriz.Onların reformlarını gerçekleştirerek ve hayat standartlarını yakaladığımız zaman ve bağımsız bir ekonomik program gerçekleştirdikten sonra bizim değil onların bize ihtiyacı olacak emin olun.