.......................
Sövebilir, kovabilir ,sarılabilir gülebilirdi de---yapmadı---(zaten yapsa ölürdüm)---bilmedi--anlayabilirdi—anladı da---koca bir dalga gibi kıyısına vurdum sonra ayaklarına dolanmak istedim---duymadı------bilirdim---kötü değildi hep kötüymüş gibi yapardı ama değildi göğsünün altında bıkmadan türküler söyleyen bir yüreği vardı kendini ve kendisini ---unutturdu---Oysa ben unutmazdım Kendi yüregine kendisi sağır olurdu. Ben türkülerini hep duyardım. Başka kimse duymazdı. Yüreğini sıkı sıkı saklardı. Neden korktuğunu kimseler bilmezdi. Ben en çok sevmezdi diye korkardım---sevmedi---beni sevse onu hiç yormazdım---sevmedi---sanki sevmeyi hiç bilmezdi sanki hep unuturdu her unutuşunda ben ölürdüm---anlamadı---bu kadar uzaklık aramıza nasıl sığdı, içimizdeki şairler neden öldü, bu ölümleri cebime kim koydu VE neden bu kez bana gülmedi....---bilemedim---gözlerindeki "O" inat aldatmıyorsa, seviyor dedim---çözemedim---bir şey söylemedi.hiç bir şey yapmadı .
bu yalnızligi çözmedi.gözlerin aldatmıyor demedi, sövmedi, gülmedi--sustu---Ben ---kızdım---Sözleri tutamadım---sövdüm---yüreğindeki küçük çocuğu küstürdüm..
kıyamazdım sarılamazdım da---gittim---aşk da gitti---her yan buz kesti bildiğim tüm aşkları tutuşturdum---ısıtmadı---ben senden daha çok üşüdüm.yüreğini avuçlarımdan düşürdüm sen gözlerini bana yumdun---inadını göremedim---
zaten yalnızlığı da çözemedim !!!
