Hocam,
Nasıl başlasam bilemedim ama başlıktan da anlayacağınız gibi konu okulumuza getirdiğiniz Özkurt ile ilgili. Çok sevdik hocam çok şirin ve canayakın. Ancak kendisi, onun için yapılmış alandan günde kaç kere çıkarılıyor bilemiyorum ama çok az olduğunu görebiliyorum. Üstelik onun bu durumdan mutlu olduğunu pek sanmıyorum. Gün içinde oldukça çok yanına gidiyorum sevmek, onunla konuşmak için çünkü onun da canı var bu tarz şeylere ihtiyacı var ama orada acı çektiğini düşünmeye başladım ne yazık ki. Geçen gün, onu dışarı çıkaran okulda görevli biri var sanırım onun gidişini görünce deliye döndü ağlamaya yakın sesler çıkardı. Hocam ÖZkurt çok yalnız. Buna bir çare düşünsek? Mesela belli öğrencilerin onunla ilgilenmesi gibi de olabilir.
:D
Iyi fikir ama bence biz kampuse gidene kadar OzKurt cok mutlu olamayacak. Yine de daha fazla gezdirilmesi iyi olur. Bununla ilgilenecek ogrencileri Cengize yonlendireyim.